Statystyki

Dziś 48

Wczoraj 92

W tym tygodniu 48

Wszystkie 127557

Profesor Anna Świderkówna udzieliła  szereg wywiadów prasowych, wydała kilka książek o Biblii (spis na końcu). Przyjeżdżała też do Poznania i miała tu kilka wykładów w Oddziale Poznańskim PAN i innych instytucjach. Byłem słuchaczem kilku jej wykładów i mogę powiedzieć, że udzielało się słuchaczom jej zafascynowanie Biblią. Umiała wzbudzić głębsze zainteresowanie  Biblią,   i zachęcić do zapoznawania się z Pismem Świętym tak Starego (ST)  jak i Nowego Testamentu (NT) , które uważała za bardzo ciekawe. Jej książki rozchodziły się bardzo szybko, a adresowała je do wszystkich tak katolików jak i niewierzących. Miała wielkie uszanowanie dla jednych i drugich, zaznaczała jednak, że katolicy zbyt mało czytają Biblię. Te fakty motywowały ją do pisania książek o Biblii, które stały się bestsellerami, do udzielania wywiadów, do audycji radiowych. Wykonała bardzo wielką pracę począwszy od wydanej przez Państwowe Wydawnictwo Naukowe w roku 1994 książki „Rozmowy o Biblii”.       Zapraszano Autorkę do licznych spotkań z czytelnikami, na których można było zakupić świeżo wydane książki i uzyskać jej podpis w książkach. Nawiązywała świetnie kontakt ze słuchaczami i czytelnikami i nie bała się pytań trudnych czy nawet naiwnych.

Moje liczne spotkania z osobami wyznań ewangelickich przeświadczyły mnie, że mają one znacznie lepsze oczytanie z tekstami biblijnymi niż my katolicy. Po przemianie jaka nastąpiła w roku 1989 otworzyły się nowe możliwości i prof. Świderkówna bardzo mądrze i umiejętnie je wykorzystała. Miała wyjątkową umiejętność przekazywania informacji o Biblii w sposób  przejrzysty,  ciekawy - możliwy do przyswojenia przez licznych słuchaczy i czytelników. Zdawała sobie sprawę, że polscy katolicy mało czytają Biblię i może nawet boją się próbować zapoznać szczególnie z księgami  Starego Testamentu.

Mam w pamięci niektóre istotne i trafne  uwagi  Autorki o Biblii.

1. Biblia to zbiór 73 ksiąg o różnorodnych stylach literackich, zaakceptowanych jako natchnione przez Kościół Katolicki. Powstawała ok. 1000 lat najpierw zachowywana w pamięci Ludu Izraela, a potem stopniowo spisywana począwszy od czasów Mojżesza, aż do końca pierwszego stulecia.

2.Jest zarówno księgą ludzką, jak też księgą natchnioną. Była pisana przez wielu autorów, a redagowana przez natchnionych autorów – redaktorów, a więc przez żywych ludzi o różnych talentach i umiejętnościach. W kręgu kulturowym Bliskiego Wschodu wyraźny był orientalny sposób wyrażania spraw ważnych,

cechujący się parabolami, symbolami, przypowieściami, obrazami.

Jeżeli napotkamy tekst trudny czy po prostu nudny to możemy go przeskoczyć i nie obwiniajmy się z  tego powodu. Biblia najlepiej tłumaczy się przez Biblię.

Warto czytać i to czytać dużo aby poznawać Biblię i nie zrażać się trudnościami,

jakie na początku napotkamy.

3 Mimo tak skomplikowanej historii i tak różnych autorów, Biblię cechuje integralność jej przesłania. Jako główną oś przekazuje ideę Przymierza Boga z człowiekiem. Jest to inicjatywą Boga, który pragnie związać się z ludźmi w sposób niesłychanie bliski człowiekowi. W psalmie 8 tą inicjatywę Boga wyraża autor pytaniem: Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, czym syn człowieczy, że troszczysz się o niego?  W Księdze Ozeasza Bóg mówi o swej czułej miłości: Byłem jak ten, który podnosi do swego policzka niemowlę. Jakże mogę ciebie opuścić, Izraelu (Oz 11 ,3-9).

 Do Mojżesza który reprezentuje krnąbrny naród Izraela w czasie zawierania kolejnego przymierza na górze Synaj Bóg  wołał:  Pan,Pan, Bóg miłosierny i łagodny, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę i wierność. Wj 34,

4. Redaktorzy biblijni są zarazem też autorami – ich sposób redakcji jest twórczy, czyli zupełnie inny niż redakcja zbiorowych książek aktualnie.

W czasie tysiąca lat, czyli tak długim jak historia Polski, zmieniały się warunki życia, języki, organizowanie się społeczeństw i uwarunkowania obyczajowe. Ponad to Izraelici mieli przez cały ten czas kontakt z innymi kulturami i  wierzeniami, ku którym niektórzy się skłaniali. Z tą pokusą walczą prorocy.

5.Autorzy i redaktorzy biblijni korzystali też z wcześniejszych utworów i opowieści. Choć Biblia jest księgą wyjątkową to znalazły się w niej nawiązania do wcześniejszych utworów, co cechuje prawie wszystkie dzieła literatury światowej.

6. Biblia od początku była dla Izraela Księgą Świętą. Nie jest ona opowieścią o świętych ludziach. Dla Izraelitów „święty” oznaczał oddzielony od innych narodów, a nie doskonały moralnie. Dzisiaj mówimy, że Bóg jest transcendentny – a wtedy Bóg był Jedyny Święty. Jest to więc Księga okropnych kłopotów Świętego Boga z bardzo nie świętymi ludźmi, bardzo podobnymi do nas i dlatego jest taka ciekawa.

7.Izrael na tle otaczających go społeczeństw był ludem wyjątkowym – bo monoteistycznym- „Nie będziesz miał innych Bogów przede mną”. Bóg objawiał się człowiekowi w Izraelu jako Bóg Jedyny, który pragnie, żeby człowiek był partnerem Boga, a nawet Jego współpracownikiem.

 

Piśmiennictwo

  • Anna Świderkówna O księdze, Rozmawiali K. Janowska i P. Mucharski.  Polityka nr 52, (2121), 27 grudnia 1997
  • Anna Świderkówna,   Rozmowy o Biblii, PWN 1994
  • Anna Świderkówna,   Rozmów o Biblii ciąg dalszy, PWN 1997
  • Anna Świderkówna,   Rozmowy o Biblii, Nowy Testament, PWN 2000
  • Anna Świderkówna, Biblia  a człowiek współczesny, Instytut Wydawniczy ZNAK, 2005
  • Anna Świderkówna,  O Księdze, w Rozmowy na koniec wieku 2, Wydawnictwo ZNAK, 1999 strony 88-102
  • Anna Świderkówna, Co się zdarzyło w Jerozolimie w 30 roku? Polityka nr 17, 22 kwietnia 2000
  • Anna Świderkówna, Najgorzej jest letnim…ŻYCIE 22-24 lipca 2000, str 11-12
  • Anna Świderkówna WIKIPEDIA

 

Z wiersza Romana Brandstaettera  Hymn o Biblii

PAN wywiódł Cię ze swej pamięci

Na użytek ludzkiego umysłu,

W miarę rozległego i w miarę ciasnego,

I według prawideł

Rządzących nieporadnością ludzką,

Pomniejszył niewyrażalne do wymiarów wyrażalnych,

Niewidzialne do wymiarów widzialnych,

I tam gdzie i te wymiary

Okazały się niedostępne dla człowieka,

Stworzył

Symbole,

Podobieństwa,

Przypowieści

I obrazy

I uczynił je

Służebnicami ludzkiej nieporadności,

Usiłującej wyrazić niewyrażalne.

Księgo,

Do której codziennie wracam

Coraz uboższy o świat

I coraz bogatszy

O Ciebie,

Kosmiczny monologu Boga.